Nie jest znana nam dokładna data powstania Szkoły Podstawowej nr 9 im. Tadeusza Kościuszki w Jarosławiu, ani czas nadania jej imienia.
   Według wypowiedzi kilku obywateli dzielnicy Łazy Kostkowskie, jeszcze przed r.1939, aż do czasu wyzwolenia, szkoła mieściła się w prywatnym budynku gospodarza Jana Szczupaka przy ulicy Kamiennej. W latach 1940 – 41, gdy Niemcy zajęli dom, nauka odbywała się w domu p. Szumigraja. W roku 1945 naukę zawieszono, a kto mógł uczęszczał do Szkoły Podstawowej nr 7 przy ul.Dolnoleżajskiej. Po wyzwoleniu mieszkańcy tutejszego przedmieścia otrzymali od państwa, pożydowski teren pod budowę szkoły wraz z ok. 1 ha pola ornego nad Sanem. Przystąpiono do społecznej budowy jednopiętrowego, drewnianego budynku szkoły. Drewno na budowę pochodziło z rozbiórek domów poukraińskich. Głównym majstrem i budowniczym był Franciszek Stybel. Z powodu braku funduszy nie dokończono budowy pierwszego piętra. Zakończenie budowy nastąpiło w roku 1946.
    W tym czasie obowiązki nauczyciela pełnił p. Wroński.
   W nowo postawionej sześcioklasowej szkole uczyły dwie nauczycielki – Stanisława Kuźmińska i Waleria Piwowar. W 1947 roku obowiązki kierownika pełnił Franciszek Buchowski. Od roku 1953 szkołą kierował Stanisław Winiewski. Wraz z nim uczyła najpierw p. Kinga Wyczawska, a później Kazimiera Witalis.
   W styczniu 1954 roku przystąpiono do prac wykończeniowych w budynku: wykończenia klas, mieszkań dla nauczycieli, oszalowania.
   Od września 1954 r. na podstawie decyzji ówczesnych władz oświatowych nastąpiła kolejna reorganizacja i szkoła stała się placówką pięcioklasową, w której w z powodu trudności kadrowych przez większą część roku uczył jeden nauczyciel – Stanisław Winiewski. Każda z klas uczyła się wówczas dwie godziny dziennie.
   Ponadto, z treści starych kronik szkolnych wynika, iż w roku szkolnym 1955/56 w szkole uczyło się 58 uczniów. Uczyli w niej: Stanisław Winiewski i Jerzy Płachta, po którego odejściu w następnym roku zatrudniona została Kazimiera Ryzner.
   Dzięki zabiegom społeczności lokalnej teren szkoły ogrodzono, wybudowano budynek gospodarczy.

   Od roku szkolnego 1959/60 powrócono do stopnia sześcioklasowej szkoły podstawowej. Zatrudniono też trzeciego nauczyciela. Przydział czynności w nowej szkole przedstawiał się następująco:

klasa I – wychowawca p. Kazimiera Ryzner ,
klasa II, III i VI – Stanisław Winiewski,
klasa IV i V – Irena Wołoszyn.
   Od 1 września 1960 r. szkoła stała się placówką siedmioklasową, w której nauka prowadzona była systemem łączonym.
   W roku 1964 rozpoczęto budowę murowanej szkoły po przeciwnej stronie ulicy. Jej otwarcie przypadło na lata 1967/68. Kierownikiem placówki został śp.Tadeusz Kic. Nauka nadal odbywała się w klasach łączonych. Od r. 1973/74 obowiązki kierownika szkoły pełniła p.Józefa Drohomirecka-Piśko. Rok szkolny 1976/77 przyniósł kolejną reorganizację.
W placówce pozostały tylko klasy od I – IV, a kierownikiem filii została śp.Stanisława Chmura, następnie p. Helana Łoś.
   Uczniowie klas starszych przeszli do Szkoły Podstawowej nr 4 im. Stefana Żeromskiego w Jarosławiu. Od września 1978 r. do szkoły zaczęły uczęszczać dzieci, dowożone spoza obwodu Szkoły Podstawowej nr 9, zamieszkałe w sąsiadującej gminie wiejskiej : Kostków i Kolonia Leżachowska. W roku szkolnym 1981/82 szkoła przy ul. Łazy Kostkowskie stała się filią Szkoły Podstawowej nr 7 przy ul. Dolnoleżajskiej w Jarosławiu.
   We wrześniu 1982 roku przeszła następną reorganizację stając się samodzielną szkołą ośmioklasową, w której dyrektorem została śp. Bronisława Białowąs. Rok później funkcję dyrektora pełnił p. Jerzy Januszkiewicz. Od roku 1987/88 obowiązki te przekazane zostały p. Ewie Kondyckiej, która kierowała szkołą do 30 sierpnia 1994 roku. Następnie na krótko, bo na czas sześciu miesięcy dyrektorem była p. Maria Smereka.

**

   W ramach konkursu w dniu 1 lipca 1995 r. na dyrektora wyłoniona została p. Halina Kic.
   Nadchodzące wakacje stały się czasem, kiedy całe grono pedagogiczne, rodzice i starsi uczniowie, rozpoczęli systematyczne prace nad odnowieniem wnętrz szkoły. Prace remontowe i malarskie znalazły swoje zakończenie dopiero w styczniu roku następnego. Efekty tegoż społecznego zaangażowania przyniosły satysfakcję i zadowolenie tym wszystkim, którym na szkole zależało. Wysiłki te zostały również docenione przez władze miasta. Na przełomie 1995 /1996 roku ogłoszono przetarg na wykonanie dwuspadowego dachu. I choć cieknący stropodach poszedł w zapomnienie, to cały budynek szkoły wymagał dalszych kapitalnych remontów. Nie posiadał zaplecza sanitarnego, bieżącej wody, gazu, centralnego ogrzewania, szczelnych okien etc. Dyrektor szkoły zwróciła się zatem do Zarządu Miasta Jarosławia z prośbą, o wyrażenie zgody na poprawę warunków do nauki, w od lat istniejącej szkole. W marcu 1997 r. doszło do pierwszego konstruktywnego spotkania w sprawie inwestycji pod nazwą „ modernizacja i rozbudowa szkoły wraz z salą gimnastyczną”, w którym uczestniczyli: śp. Burmistrz Miasta Jarosławia Jerzy Matusz, zastępca burmistrza Franciszek Grabowski, dyrektor szkoły Halina Kic oraz inż. architekt Kazimierz Hołyszko. Po zakończeniu prac projektowych, 4 września 1998 r., nastąpiło przekazanie placu pod budowę. Wykonawcą inwestycji zostało Przedsiębiorstwo Budownictwa Ogólnego w Szówsku k.Jarosławia. Oddanie budynku dydaktycznego nastąpiło 31 sierpnia 1999 r., a kilka miesięcy później w użytkowanie przekazano również salę gimnastyczną.
  

Wtorek, 10 października 2000 roku stał się uroczystym dniem oficjalnego oddania i poświęcenia nowej Szkoły Podstawowej nr 9 w Jarosławiu.

    Przecięcie szarfy przez dyr. szkoły mgr Halinę Kic
 

   Była to ważna, historyczna chwila dla wszystkich mieszkańców dzielnicy. Szczęśliwi iwdzięczni byli uczniowie, rodzice, nauczyciele – dumne władze miasta, iż w drugie tysiąclecie można było wejść z tak szybko zrealizowanym, pięknym osiągnięciem. W uroczysty nastrój chwili wkradała się tylko smutna myśl, iż w tym dniu nie można z wdzięcznością uścisnąć dłoni tragicznie zmarłego burmistrza miasta Jerzego Matusza, byłego ucznia tej szkoły, który swym autorytetem zawsze wspierał to szczytne przedsięwzięcie.

**

Myśl patrona szkoły Tadeusza Kościuszki:
   „Uszczęśliwianie drugich w największym u mnie poszanowaniu” - motto przewodnie całej uroczystości - już na zawsze znalazło swe odbicie w pamięci mieszkańców i wdzięcznych oczach dzieci i ich nauczycieli.

   Program artystyczny przygotowali:

p. Marta Aab, p. Maria Kowal, p. Zenon Skrzypek.

Krakowiaka z wdziękiem zatańczyli najmłodsi, w choreografii p. Barbary Stec.
O oprawę plastyczną zadbała dyr. szkoły Halina Kic.